ميدانستند و اهميت و دخالت عمده‌اى كه سواران در جنگهاى ماد داشتند بواسطهء مالك بودن هزاران از اين اسبهاى خوب و لوازم آن بوده است . لشكركشى تيگلات پيلسر اول در سال 1100 پيش از ميلاد تقريبا تيگلات پيلسر اول از جبال زاگرس بماد و طوايف خويشاوند هجوم برده ليكن در وقايع و حالات او جز يك فهرست ساده از اماكنى كه به تصرف درآورده چيز ديگرى وجود ندارد . بىشك او در اينزمان لشكر آشور را به تمام جوانب و اطراف سوق داده كه از جمله يكى همين لشكركشى بوده است . لشكركشىهاى شلمانسر در سال 844 پيش از ميلاد تقريبا سيصد سال بعد از آن شلمانسر دوم به نمرى « 1 » كه امروز كردستان است لشكركشى نموده و اين نكته هم كمال اهميت را دارد كه در آنزمان آنولايات از ديرگاهى در تحت نفوذ بابليان بوده است . امير انولايات كه موسوم باسم سميتيك ( مردوك مدمك ) « 2 » بود بكوهستان پناهنده شده اما رعايا و خزاين او را فاتحين گرفتار و اسير كرده و بردند و شلمانسر پادشاهى از نژاد كسيت موسوم به يانزو براى حكومت در آن ناحيه معين نمود . هفت سال بعد چون يانزو علم طغيان بلند كرد باز آن پادشاه به نمرى لشكركشى كرده و عاصيانرا غافل‌گير نموده آنها را بجنگل راند . پس از آن بجانب پارسوا « 3 » كه ولايت مجاور شرقى آن ناحيه بود رفت و بيست و هفت نفر امير را غارت كرد و بالاخره از كنار

--> اسبان اشكانى از نژاد اسبهاى نيسا بودند . اسبان ايران امروز هم احتمال قوى ميرود كه از نژاد همان اسب‌ها باشند . حاليه در ايران يك اسب سفيد بهترين اسبها شمرده مىشود . پرفسور و . ريجواى ( Ridgeway . ) اسبان نسارا اجداد اسبان تركمانى دانسته است ولى من تصور ميكنم كه او اينرا مشكل بتواند ثابت نمايد ، من اسبهاى تركمانى را كه در مرزهاى شمال شرق ايران و نيز در تركستان ديده‌ام به كلى متمايز با اسبهاى ايران ميباشند « مؤلف » . ( 1 ) - Namri . ( 2 ) - Marduk Mudammik . ( 3 ) - و اين معلوم نيست كه آيا سكنهء پرسوا اجداد ايرانيان بوده‌اند يا خير « مؤلف » .